12. Ábyrg neysla

Markmið: Sjálfbær neyslu- og framleiðslumynstur verði tryggð

Undirmarkmið:

12.1    
Hrundið verði í framkvæmd 10 ára rammaáætlunum um sjálfbæra neyslu og framleiðslu, þar sem öll lönd grípa til aðgerða með iðnríkin í fararbroddi og þar sem tekið er tillit til þróunar og getu þróunarlandanna.

12.2    
Eigi síðar en árið 2030 verði markmiðum um sjálfbæra meðferð og skilvirka nýtingu náttúruauðlinda náð.

12.3    
Eigi síðar en árið 2030 hafi sóun matvæla á smásölu- og neytendastigi minnkað um heim allan um helming á hvern einstakling og dregið hafi úr glötuðum matvælum í framleiðslu- og birgðakeðjum, þar með talinn missir eftir uppskeru.

12.4    
Eigi síðar en árið 2020 verði náð fram umhverfisvænni meðferð íðefna og úrgangs allan lífsferil þeirra, í samræmi við samþykktar, alþjóðlegar rammaáætlanir, og dregið verulega úr losun þeirra út í andrúmsloftið, vatn og jarðveg, í því skyni að lágmarka skaðleg áhrif þeirra á heilbrigði manna og umhverfið.

12.5    
Eigi síðar en árið 2030 verði verulega dregið úr myndun úrgangs með forvörnum, með því að minnka úrgang og auka endurvinnslu og endurnýtingu.

12.6    
Fyrirtæki, einkum stór og fjölþjóðleg fyrirtæki, verði hvött til þess að innleiða sjálfbæra þróun í starfsemi sína og fella upplýsingar um sjálfbærni inn í skýrslur sem gefnar eru út á þeirra vegum.

12.7    
Stuðlað verði, í samræmi við innlenda stefnu og forgangsröðun, að sjálfbæru verklagi við opinber innkaup. 

12.8    
Eigi síðar en árið 2030 verði tryggt að fólk um allan heim fái viðeigandi upplýsingar og sé meðvitað um sjálfbæra þróun og lífsmáta í sátt við náttúruna. 

12.a    
Þróunarlönd fái stuðning til þess að auka getu sína á sviði vísinda og tækni í því skyni að þoka neyslu- og framleiðslumynstrum áfram í átt til aukinnar sjálfbærni.

12.b    
Þróuð verði tæki og þeim beitt til þess að fylgjast með áhrifum sjálfbærrar þróunar á sjálfbæra ferðaþjónustu sem skapar störf og ýtir undir staðbundna menningu og framleiðslu.

12.c    
Óskilvirkar niðurgreiðslur vegna jarðefnaeldsneytis, sem ýta undir sóun, verði lagfærðar í samræmi við innlendar aðstæður á hverjum stað með því að uppræta markaðsröskun, meðal annars með því að endurskipuleggja skattlagningu og leggja slíkar skaðlegar niðurgreiðslur niður í áföngum, þar sem þær fyrirfinnast, og með því að sýna fram á þau umhverfisáhrif sem þær valda. Jafnframt verði tekið fullt tillit til sérþarfa og aðstæðna                               þróunarlanda og að hugsanlegum, skaðlegum áhrifum á þróun þeirra sé haldið í lágmarki með því að verja fátæk samfélög sem fyrir áhrifum verða.